ΠΟΙΗΣΗ & ΙΣΤΟΡΙΑ - Γιάννης Παπαγεωργίου

Ο ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΔΕΧΤΗΚΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΝ ΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ (Μαρτυρία Ιωάννη Τούμπα, κυβερνήτη του θρυλικού αντιτορπιλικού Αδρία) Πόλεμος, άρχισε. Πέρασα να αποχαιρετήσω τον αδελφό μου. Πόλεμος, ε; μου λέγει. Είχε κέφι πολύ. Μόλις ήρχιζον να ξυπνούν τα χωριά από τα οπποία διερχόμεθα. Τους ελέγαμε με δύο λέξεις τα νέα και επροχωρούσαμεν, ενώ πίσω μας ηκούαμεν ζητοκραυγές και κωδωνοκρουσίας. Ήτο ένα ωραίο ηλιόλουστο πρωινό. Η φύσις όλη εγελούσε γύρω. Η ατμόσφαιρα ήτο γεμάτη από τις μυρωδιές του Φθινοπώρου. Όλα ήσαν γλυκά και ήσυχα. Και όμως, ήρχιζεν πόλεμος! Διέταξα γενικήν κλήσιν του πληρώματος. Τους ωμίλησα και με δύο λόγια ανήγγειλα την κήρυξιν του πολέμου και τους εξήγησα το καθήκον των. Φυιογνωμίαι αρρενωπαί. Μάτια λαμπερά. Δεν είχαν ανάγκη από τα λόγια μου. Αι ζητωκραυγαί των, έδειχναν την αποφασιστικότητά των και την πίστιν των εις τον αγώνα που ήρχιζεν. Το σχέδιον επιστρατεύσεως της Ναυτικής Διοικήσεως Θερμαϊκού ήτο έτοιμον και λαμπρά μελετημένον. Έως τα 22.00 την νύκταν είχαν φθάσει όλοι οι απαιτούμενοι έφεδροι, ντυμένοι τελείως με στολάς. Εις τας 23.00 είχαμ 10% άνω της πλήρως οργανικής μας δυνάμεως. Συγχρόνως ήρχισαν να φθάνουν και Αξιωματικοί.