ΚΡΑΤΩ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΜΟΝΟ Μοίραζε τα πάντα, λάφυρα από μάχες, ό,τι διέθετε, στους φίλους και συνεργάτες του, δεν κρατούσε τίποτα για τον εαυτό του. «Για σένα τι κρατάς;» τον ρώτησε ένας στρατηγός του. «Την ελπίδα», απάντησε και μέσα σ’ αυτές τις δυο λέξεις έκρυψε όλο τον κόσμο του. Τις τεράστιες ποσότητες από χρυσάφι που βρήκε στα θησαυροφυλάκια του πέρση βασιλιά τα έκοβε νομίσματα, έτσι κινήθηκε η οικονομία του απέραντου κράτους του. Στην Άορνο Πέτρα, ανάμεσα σ’ αυτόν και στον αντίπαλο βασιλιά που βρισκόταν στο κάστρο του ψηλά υπήρχε ένα μεγάλο χάσμα. Ζήτησε από τους στρατιώτες του φέρει ο καθένας τους χώματα και κλαδιά, έτσι γεφυρώθηκε το κενό. Σε κάθε μάχη εφάρμοζε διαφορετικό σχέδιο, ανάλογα με την περιοχή και τη διάταξη του αντιπάλου στρατού. Πολεμούσε πάντα στην πρώτη γραμμή, πρώτος αυτός, μπροστά από τους στρατιώτες του, δίνοντας έτσι το παράδειγμα. Πριν τη μάχη περνούσε μπροστά από το στρατό και φώναζε διάφορους στρατιώτες με τα ονόματά, έτσι δημιουργούσε κλίμα ευφορίας σε όλου...