ΠΟΙΗΣΗ & ΙΣΤΟΡΙΑ - Γιάννης Παπαγεωργίου

ΣΤ’ ΑΝΗΦΟΡΙ Τ’ ανηφόρι δεν έχει τελειωμό. Κουραστήκαμε. Eίναι ώρα να ξαποστάσουμε στην άσπρη πέτρα της σιωπής. Η κορφή στο βάθος του ουρανού χαμένη στην αγκαλιά του γκρίζου σύννεφου μας γνέφει χαμογελώντας στη λιόχαρη μέρα. -Ας κρατηθούμε λίγο ακόμα αδέρφια, μη λυγίσουμε. Επάνω τα πουλιά ετοιμάζουν συναυλία ανείπωτης χαράς για την ώρα που θα διαβούμε την πύλη. -Αδερφοί μου απόστασα. Σήμερα έμαθα ότι πέθανε η τελευταία μου ελπίδα. Συνεχίστε εσείς. -Μη σταματάς. Η ζωή είναι γόνιμη μάνα. Θα γεννήσει για μας μια καινούργια ελπίδα. Κινάμε. Από το βιβλίο – ποιητική συλλογή «Άγνωστε αδερφέ μου»