Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΑΣ (23-9-1821) Μέσα στην πόλη Τούρκοι και Αλβανοί πολιορκούμενοι. Έξω από την πόλη Έλληνες πολιορκητές. Κατά την πάγια τακτική των παλαιών πολεμιστών τη μια έβριζαν οι μεν τους δε, την άλλη άνοιγαν ψιλή κουβέντα στήνοντας εμπορικές δοσοληψίες. Τι είχαν να προσφέρουν οι από μέσα στους έξω και το αντίθετο; Οι αποκλεισμένοι πρόσφεραν προς πώληση χρήματα, πιστόλια, καρυοφύλλια, ρούχα, κοσμήματα, πράγματα. Οι επιτιθέμενοι κατά βάση παρείχαν προς ανταλλαγή ή αγορά τρόφιμα, είδη πρώτης ανάγκης προς βιοπορισμό. Αυτό γινόταν και τότε. Στην ανάπαυλα των συγκρούσεων οι Έλληνες που βρίσκονταν έξω πλησίαζαν τα τείχη της πόλεως και άρχιζαν κουβέντα με τους Αλβανούς κυρίως και δευτερευόντως τους Τούρκους, συζητούσαν σαν παλιοί γνωστοί, κάποιες φορές μάλιστα ήταν, κατόπιν ερχόταν η ώρα για τις αγορές ή τις ανταλλαγές. Τις μέρες του Σεπτεμβρίου, καθώς η πείνα πίεζε αφόρητα τους έγκλειστους Τουρκαλβανούς, αυτό γινόταν σε μεγάλη κλίμακα. Εκείνη τη μέρα πάλι αυτό πήγε να γίνει.’ Κάποιοι Έλληνες πλησίασαν τα τείχη της πόλης, είχαν γνωριστεί τώρα, φώναζαν οι έξω τους μέσα με τα μικρά τους ονόματα και το αντίθετο. Ακόμη και για να καπνίσουν ένα τσιγάρο με όλη την τελετουργική διαδικασία του στριψίματος και του καπνίσματος, με τα μέσα της εποχής. Οι εχθροί παραμέριζαν τις διαφορές τους, γίνονταν φίλοι για λίγο, κουβέντιαζαν, οι Αλβανοί ήταν πιο διαλλακτικοί, αποδέχονταν πιο εύκολα αυτήν την εξέλιξη, είχαν αρχίσει ήδη να δυσανασχετούν από το όλο κλίμα. Οι Έλληνες διαπίστωσαν ότι σ’ εκείνο το σημείο τα τείχη δεν φυλάγονταν. Άρχισαν να αναρριχώνται, ανέβηκαν πάνω. Το επόμενο βήμα τους ήταν να ανοίξουν τις πύλες. Ολόκληρο το στράτευμα των Ελλήνων όρμησε μέσα. Τριπολιτσά, 23 Σεπτεμβρίου 1821. Έτσι απλά έπεσε στα χέρια των Ελλήνων η Πρωτεύουσα της Πελοποννήσου. Βέβαια όλα τούτα οφείλονταν στη στρατηγική ιδιοφυία του Αρχιστράτηγου Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, του «Γέρου του Μοριά». Από την πρώτη στιγμή ο Στρατηγός αντιλήφθηκε ότι, αν θέλει να ευδοκιμήσει ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας, θα έπρεπε να καταλάβει πρώτα την πρώτη πόλη, την Πρωτεύουσα της Πελοποννήσου, την Τρίπολη. Αυτή ήταν το διοικητικό, πολιτικό, στρατιωτικό κέντρο ολόκληρης της Πελοποννήσου, από εκεί εκπορεύονταν όλα, από εκεί ξεκινούσαν και εκεί κατέληγαν όλα. Χωρίς αυτήν δεν είχε ελπίδες ο αγώνας. Έτσι προς αυτήν κατηύθυνε τις προσπάθειες και τις στρατιωτικές ενέργειες του. Κάποιοι τον ειρωνεύονταν, αυτός συνέχισε απτόητος και δικαιώθηκε. Πρώτα, με το στρατηγική του πνεύμα πάλι πέτυχε να κερδίσει τους Πολυάριθμους Τούρκους στη μεγαλειώδη μάχη της Γράνας, αυτή η μάχη έκρινε εν πολλοίς την πορεία του Αγώνα, εάν έχαναν αυτήν τη μάχη οι Έλληνες, θα είχαν χαθεί τα πάντα.

0 Σχόλια